Prebentzioa agendan hasten da, ez istripuan

Lan seguru bat ez da hasten pertsona batek kaskoa janzten duenean, makina bat pizten duenean edo lan bat egiten hasten denean. Askoz lehenago hasten da; alegia, zer egin behar den, nola egingo den, zein bitarteko erabiliko diren, arduraduna nor izango den eta zer-nolako arriskuak izan daitezkeen erabakitzen den unean. Hori dela-eta, prebentzioa eguneroko plangintzan sartzea ez da lanaldiari beste zeregin bat gehitzea, lana antolatzeko ohiko moduan segurtasuna eta osasuna txertatzea baizik.

Lan seguru bat ez da hasten pertsona batek kaskoa janzten duenean, makina bat pizten duenean edo lan bat egiten hasten denean. Askoz lehenago hasten da; alegia, zer egin behar den, nola egingo den, zein bitarteko erabiliko diren, arduraduna nor izango den eta zer-nolako arriskuak izan daitezkeen erabakitzen den unean. Hori dela-eta, prebentzioa eguneroko plangintzan sartzea ez da lanaldiari beste zeregin bat gehitzea, lana antolatzeko ohiko moduan segurtasuna eta osasuna txertatzea baizik.

Prebentzioa enpresaren kudeaketa-sistema orokorrean sartu behar da eta agendan jasota egon behar du jarduera eta erabaki guztietan. Zer esan nahi du horrek eguneroko lanean? Hain zuzen ere, zeregin bat esleitu aurretik, galdera batzuk egin behar direla: arrisku espezifikorik badagoen, zer-nolako neurriak behar diren, zer ekipo erabili behar diren, zeregina egingo duten pertsonek behar bezalako prestakuntza eta informazioa duten eta aurreikusitako baldintzek lana segurtasunez egiteko aukera ematen duten.

Integrazio hori praktikan modu eraginkorrean egiteko, funtsezko bi tresna daude: arriskuen ebaluazioa eta jardueraren prebentzio-plangintza. Plangintza bereziki garrantzitsua da zereginak ohikoak ez badira, eragiketa kritikoak badira edo ohiko baldintzak aldatzea eskatzen duten lanak badira. Halaber, garrantzitsua da zereginean hainbat pertsonak, enpresak edo taldek parte hartu behar badute, eta, hor, gainera, Enpresa Jardueren Koordinazioa (EJK) sartzen da.

Agendan prebentzioa sartzeak hierarkia-maila guztiek egiten dituzten jardueretan eta hartzen dituzten erabakietan prebentzio-helburuak sartzea ere eskatzen du. Hori dela-eta, prebentzioa ezin da prebentzio-zerbitzuaren esku bakarrik geratu, eta, beraz, erakunde osoa inplikatu behar da.

Prebentzioaren eguneroko kudeaketak lotura estua izan behar du lana antolatzen eta gauzatzen duten unitateekin, eta lan hori egiten duten pertsonak ere kontuan hartu behar ditu.

Gainera, benetako prebentzioa etengabeko jarduera gisa egin behar da, istripu baten ondoren soilik agertzen den jarduera izan gabe. Prebentzioaren bidez, ezusteko egoerei aurrea hartzen saiatu behar da. Zer gertatzen da denbora aldatzen bada? Eta beste talde bat etortzen bada? Funtsezkoa den pertsona bat falta bada? Matxuraren bat gertatzen bada edo aurreikusitako prozedura aldatu behar bada?

Arriskuei aurrea hartzeak aukera ematen du egon daitezkeen interferentziak identifikatzeko, erantzukizunak ezartzeko eta lana jada abian denean erabakiak hartzea saihesteko, erreakzionatzeko tartea txikiagoa baita orduan.

Beraz, prebentzioak malgua izan behar du. Gelditu ahal izateko aukera eman behar du, egoera berriz ebaluatzeko eta lana baldintza-aldaketara egokitu ahal izateko. Gainera, etengabeko hobekuntza-prozesu baten parte izan behar du. Jarraipena egin behar du aldaketak sartuz, gorabeherak aztertu behar ditu eta hobetzeko aukerak detektatu.

Izan ere, azken finean, prebentzioa agendan sartzea da erabaki kontzienteak eta informatuak hartzea, arriskuei aurrea hartu eta horiek saihesteko. Aztertzeko, komunikatzeko, antolatzeko eta egiaztatzeko denbora hartzea. Prebentzioa agendan sartuta badago, jarduteko ez da inoiz istripu bat gertatu arte itxaroten, baizik eta aurrez lan egiten da halakorik gerta ez dadin.